نحو حلمى انطلق

اتعلم وادرس  وذاكر

فى ثانوى

ادخل علمى علوم عشان تبقى دكتور

بصراحة ما بحبش مادة الاحياء

ولولا كده كنت دخلت علمى علوم

وما سألتش نفسى انا اساسا ما كنتش عارف انا عاوز ابقى ايه

او بحب ايه

مفيش وقت

كل اللى حواليك واهلى والمجتمع

يقولولى ذاكر عشان تطلع دكتور ولا مهندس

وحطيت كلامهم ادام عنيا

يا اما دكتور يا اما مهندس

وانا فى الاساس مش بحب ال2

بس اهى حاجة عليها القيمة

ومجتمعنا يعز المظاهر اوى

وكليات قمة والمسميات التعبانة دى

جبت مجموع ع الاد

والنضافة مالهاش حد

دخلت كلية تجارة

وانا دلوقتى فى 4 تجارة

مش بحب الكلية طبعا

وزى كليات كتيرة مناهجها مالهاش اى علاقة بالواقع العملى

يعنى ما اتعلمتش حاجة

سنين دراسة اونطة وفى الاخر
العمل المحاسبى بالممارسة
يعنى لو كنت اتدربت شهر ولا 2 ولا حتى سنة
كان زمانى اجدع محاسب

وبضحك لما بيسموه تعليم جامعى

ومن سنتين واحد صحبى عرفته عن طريق النت

كان بيكتب فى مجلة ع النت

وهو بيحب الصحافة

ووقفت مع نفسى وقفة

وكنت دايما اسمع ده عاوز يبقى دكتور وده مهندس وده صحفى

يعنى كل واحد عارف طريقه وعارف هو بيحب ايه

انا ماشى وخلاص

دخلت تجارة يعنى اشتغل واتدرب محاسب فى اى شركة

ولا فى بنك

وامشى مع الماشيـيـن

بس كان عندى ثقة كبيرة فى ربنا

انه اعطى لكل واحد موهبة او حب لمهنة معينة

صحبى قاللى انت كويس فى الرياضة تعالى واكتب معانا فى المجلة فى الرياضة

قلتله لا انا هخربها ومشعارف ايه

ووانا صغير كنت بكتب قصص وحاجات كتير

بس عادى طفل وبيلعب وبيشخبط

الحمدلله اشتغلت معاهم

وبدأ حبى وعشقى لمهنة الصحافة

وتطورت موهبتى فى الكتابة

واشتغلت بمجلة الكترونية سعودية

وقدمت فى جورنالين مطبوعين

واحد اصفر والتانى اصفر منه

مع ان اساميهم كبيرة

ولقيت وسط مش سهل ابدا

زى اماكن شغل كتير

الاطة وتناكة من رئيس التحرير

استغلال ان الشباب مش لاقى شغل

نصب فى المرتبات

غير انه جورنال اصفر

كنت هيأس لولا حاجة بسيطة

لقيت ناس متثبتة فى الشغل والحمدلله رب العالمين

انا بكتب افضل منهم دون غرور

وفى شباب هناك كتير لقيتهم بيكتبوا يمكن احسن من رئيس التحرير

بس مش واخدين حقهم

لازم يقعدوا 100 سنة عشان يبقوا رؤساء تحرير

مع ان موهبتهم تسبق الكثيرين

بس هو كده بقى بالأقدمية

ومش هتنازل عن حلمى

وادعولى ربنا يكرمنى فى مجال الصحافة